ประวัติ  หมู่บ้าน  ตำบล  อำเภอ

ประวัติความเป็นมาของการฟ้อนกลองตุ้ม  ชุมชนบ้านผึ้ง

ตามประวัติบ้านผึ้งซึ่งก่อตั้งมานานประมาณ 200 กว่าปีมาแล้ว  ได้มีการกล่าวถึงการฟ้อนกลองตุ้มจากบุคคลที่มีอายุมากกว่า  100  ปีแล้วว่า  เป็นศิลปะการแสดง  อย่างหนึ่งของชุมชนบ้านผึ้งที่อนุรักษ์ไว้มานานมากแล้ว ท่าน เกิดมาก็เห็นการฟ้อนกลองตุ้ม  ในสมัยที่เริ่มมีประเพณีบุญ  บ้อง ไฟ  เพราะเป็นการแสดงออกที่หมายถึงการมีความ สามัคคี การมีระเบียบวินัยซึ่งจะฝึกกันในตอนกลางคืน  และ กลางวัน  ก่อนที่จะมีประเพณีบุญบ้องไฟ  บางครั้งจะฝึกก่อน  การแสดงจริง  1  เดือน    ดั้งเดิมนั้นจะมีเฉพาะคนที่มีอายุมาก   แล้วหรือประมาณ  50  ปี – 70 ปีขึ้นไป และจะเป็นผู้ชายทั้งหมด       ต่อมาได้มีผู้หญิงเข้าร่วม  และในปัจจุบัน  ยังมีเยาวชน ทั้งชาย  หญิงเข้าร่วมอีก  แต่สรุปแล้วเป็นผู้ชายมากกว่าผู้หญิง  จำนวนผู้ แสดงไม่จำกัด  แต่ส่วนมากจะประมาณ  20 – 30  คนขึ้นไป  ส่วน ในตอนกลางคืนสมัยก่อนไม่มีไฟฟ้า จึงใช้กระดิ่ง  ขอ  ขิก  หรือลูก กระพรวนแขวนเพื่อให้ได้ยินเสียงพร้อมประกอบจังหวะในการก้าว     เดิน  เมื่อผู้แสดงสมัยก่อนเป็นคนมีอายุมากจังหวะจึงเป็นจังหวะที่    ช้าๆ  ไม่เร่งรีบอุปกรณ์สมัยก่อนไม่มีอะไรมาก  มีเครื่องดนตรี  2   อย่างคือ  กลองสองหน้า  และพางอาด หรือ ปางอาด  ซึ่งปัจจุบัน  ยังใช้อุปกรณ์เหมือนเดิม   ท่ารำก็จะเป็นท่าง่ายๆ  เวลาแสดงจริงจะมีจะมีการผูกชายผ้าต่อกัน  เพื่อเป็นการไม้ให้แยกหรือแตกขบวน  และสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ  ถ้าคนใดหยุดก็หยุดด้วย ถ้าคน ใดมีเหตุจำเป็นจริงๆ  ก็จะแก้ชายผ้าออกแล้วออกจากขบวนส่วน ที่  เหลือก็จะต่อชายผ้ากันใหม่อีกครั้งไม่ให้ผ้าหลุดออกจากกัน  แต่  ใน ปัจจุบันบางครั้งก็ไม่ผูกผ้าเพราะมีหลายอายุ  หลายวัย  หลายขนาด  และยุ่งยากในการทำกิจกรรมส่วนตัว  แต่บางครั้งก็ผูก  แล้วแต่ข้อตกลงของขบวนดั้งเดิมจะเป็นแถวเรียงเดี่ยวและมี นายท้ายขบวนกำกับอยู่ส่วนท้ายของแถว  แต่ถ้าขึ้นแสดงบนเวทีจะ ปรับเป็นรูปแบบต่างๆ  ตามที่เหมาะสม                                                              

กุดเจี่ย
                  กุดเจี่ย คือ แหล่งขนาดใหญ่และยาว มีน้ำตลอดปี  เป็นแหล่งพักผ่อนใจของคนในชุมชน  โดยเฉพาะฤดูน้ำหลากนักท่องเที่ยวสามารถนั่งเรือชมทิวทัศน์ทั้งสองริมฝั่ง  ผ่านกุดอิฐ   กุดโพง   กุดตากล้า  ยาวไปจรดแม่น้ำชี  ในช่วงออกพรรษา  วัยรุ่นชาวบ้านเจี่ยจะรวมกลุ่มกันซ้อมพายเรือ(เรือขนาดบรรจุฝีพาย 50  คน) เป็นภาพที่สวยงามน่าชมมาก
                  กุดเจี่ย  อยู่ห่างจากหมู่บ้านเจี่ย  ตำบลทาม  อำเภอกันทรารมย์  จังหวัดศรีสะเกษ  ประมาณ 300  เมตร  มีเส้นทางสัญจรไปมาอย่างสะดวกสบาย                                                                                                                                                                
     องค์การบริหารส่วนตำบลทาม   อำเภอกันทรารมย์   จังหวัดศรีสะเกษ       
สถานที่ท่องเที่ยว อบต.ผักแพว
วัดป่าหนองแคน
ก่อตั้งเมื่อ วันที่ 21 กุมภาพันธ์  2538 โดยมีพระอาจารย์บัวสอน  อาภสฺสโร (โสดามุข) เจ้าอาวาสคนปัจจุบันร่วมกับ ชาวบ้านหนองแคน และญาติโยมทายกทายิกาผู้มีจิตศรัทธา ซึ่งได้รับการบริจาคที่สร้างวัดจากนางสมใจ  จันใด ประมาณ 11 ไร่ เพื่อสร้างวัด วัดป่าหนองแคนเป็นวัดที่สร้างขึ้นโดยยึดแนวคิดความเป็นธรรมชาติและความสงบในการปฏิบัติธรรม ซึ่งสังเกตได้จากบริเวณวัดที่มีบรรยากาศร่มรื่น จากต้นไม้และดอกไม้นา ๆชนิด เช่นต้นยาง ต้นตะเคียน ต้นนนทรี ต้นสะเดา ต้นขยูง ต้นลำดวน และต้นไผ่ มีพระสงฆ์ที่จำวัดอยู่จำนวน 8 รูป สามเณร 3 รูป และแม่ชี 3 รูป  โดยมีศาสนสถานแบ่งเป็น ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิ 5 หลัง ที่พักอุบาสกอุบาสิกา 5 หลัง ศาลาเอนกประสงค์โรงครัว 1 หลัง โรงย้อมจีวร 1 หลัง ห้องน้ำ 20 ห้อง และห้องน้ำพระ – เณร 20 ห้อง  วัดป่าหนองแคนยังเปิดโอกาสให้ผู้ที่สนใจด้านธรรมะ มาร่วมกิจกรรมทำวัตรสวดมนต์เช้า – เย็น โดยเฉพาะวันพระ ญาติโยมจะมาทำบุญจำศีล ภาวนาตลอดทั้งคืน รวมทั้งเยาวชน จำนวน 30 – 40 คน และนอกจากนั้นยังสามารถใช้สถานที่ฝึกอบรมเยาวชนได้ด้วย จากภาพรวมของวัดแสดงให้เห็นถึงความเลื่อมใสศรัทธาของประชาชนในพื้นที่ ซึ่งเข้ามาร่วมกันทำบุญ หรือร่วมกิจกรรมเป็นจำนวนมาก ดังคำขวัญวัดป่าหนองแคน คือ วัดป่าหนองแคน แดนมหัศจรรย์ สวนหย่อมแดนสวรรค์ ชื่นสรรค์ไม้ยางนา ศาลาฝ้าไม่ไผ่โบราณ ลานใจแหล่งวัฒนธรรม งามล้ำพระชินสีห์ ตำนานผีโนนเสาเอ้ สิ่งที่น่าสนใจอีกสิ่งหนึ่งของวัดคือ ศาลาการเปรียญส่วนใหญ่สร้างจากไม้ที่ชาวบ้านไม่ได้ใช้งานแล้ว โดยนำมาสร้างศาลาการเปรียญและกุฏิ ตามแนวความคิดของพระแต่ละรูป จึงเป็นผลงานที่น่าทึ่งมาก และคงไว้ซึ่งธรรมชาติที่สวยงาม